Co musi zawierać regulamin i polityka prywatności sklepu jednego produktu — lista obowiązków sprzedawcy w 2026 roku?

Dwa dokumenty, cztery ustawy

Sklep obok Allegro potrzebuje dwóch dokumentów w stopce: regulaminu i polityki prywatności. To nie jest jeden obowiązek z jednego przepisu, tylko cztery różne akty, które schodzą się na jednej stronie.

• Regulamin ma podstawę w ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną: usługodawca określa regulamin i nieodpłatnie udostępnia go przed zawarciem umowy².
• Informacje przed zamówieniem wylicza ustawa o prawach konsumenta — art. 12 ust. 1 zawiera 23 pozycje (pkt 1–21 wraz z 3a i 5a)¹.
• Polityka prywatności to wykonanie obowiązku informacyjnego z art. 13 RODO: 6 pozycji w ust. 1 i 6 w ust. 2⁴.
• Zgoda na cookies wynika z Prawa komunikacji elektronicznej, art. 399⁵.

Na Allegro tę warstwę trzymała platforma. W sklepie obok trzymasz ją Ty — i to Ty jesteś sprzedawcą wobec kupującego, także wtedy, gdy sklep stoi na cudzej platformie¹¹.

Regulamin to nie formalność do odhaczenia. To jedyne miejsce, w którym opisujesz, jak działa Twoja sprzedaż.

Regulamin: cztery obowiązkowe części

Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną mówi, co regulamin określa „w szczególności” — i wymienia cztery rzeczy²:

1. Rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną. W sklepie jednego produktu to zwykle: konto kupującego (jeśli jest), koszyk i zamówienie, newsletter, formularz kontaktowy.
2. Warunki świadczenia usług, w tym wymagania techniczne oraz zakaz dostarczania przez kupującego treści bezprawnych.
3. Warunki zawierania i rozwiązywania umów — kiedy zamówienie staje się umową, jak je anulować, jak zamknąć konto.
4. Tryb postępowania reklamacyjnego — gdzie zgłaszać, w jakim terminie odpowiadasz, jak informujesz o wyniku.

Do tego dochodzą dane identyfikujące usługodawcę, podawane „w sposób wyraźny, jednoznaczny i bezpośrednio dostępny”: adres elektroniczny, imię i nazwisko albo firma oraz adres²; NIP wynika z odrębnego przepisu o ofertach. Ustawa dodaje jeszcze jedno zdanie, które warto znać: kupujący nie jest związany tymi postanowieniami regulaminu, które nie zostały mu udostępnione przed zawarciem umowy². Regulamin schowany za linkiem, którego nikt nie widzi w kasie, jest w tej części po prostu nieskuteczny.

Osiem rzeczy do napisania — tabela z podstawą prawną

Poniżej komplet dokumentów i informacji, które musi mieć sklep jednego produktu sprzedający konsumentom w Polsce, z podstawą prawną i błędem, który powtarza się najczęściej.

Dokumenty i informacje w sklepie jednego produktu — co musi zawierać, na jakiej podstawie i jaki błąd powtarza się najczęściej

Dokumenty i informacje w sklepie jednego produktu — co musi zawierać, na jakiej podstawie i jaki błąd powtarza się najczęściej. Stan aktów prawnych na 10.09.2026.

Dwie pozycje z tej tabeli to zmiany wprowadzone pakietem, który w Polsce wszedł w życie 1 stycznia 2023 roku i bywa nazywany dyrektywą Omnibus: informacja o weryfikacji opinii¹⁰ oraz obowiązek podawania przy każdej obniżce najniższej ceny z 30 dni przed promocją⁶. Ta druga zasada ma własną sankcję: wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada karę do 20 000 zł, a przy co najmniej trzech naruszeniach w ciągu 12 miesięcy — do 40 000 zł⁶.

Czternaście dni na odstąpienie: terminy, koszty, wyjątki

Konsument, który kupił na odległość, może w terminie 14 dni odstąpić od umowy bez podania przyczyny i bez ponoszenia kosztów — poza kosztami wymienionymi w ustawie¹. Termin biegnie od objęcia towaru w posiadanie, a przy wielu paczkach — od ostatniej¹. Cztery rzeczy, które sprzedawcy mylą najczęściej:

• Kto płaci za odesłanie. Kupujący ponosi tylko bezpośrednie koszty zwrotu towaru — i tylko wtedy, gdy poinformowałeś go o tym wcześniej. Jeśli nie poinformowałeś, koszt jest Twój¹.
• Kto płaci za dostawę do kupującego. Zwracasz ją, ale jeżeli kupujący wybrał sposób droższy niż najtańszy zwykły, dopłaty nie musisz zwracać¹.
• Opakowanie. Kupujący odpowiada za zmniejszenie wartości towaru wynikające z korzystania wykraczającego poza sprawdzenie charakteru, cech i funkcjonowania — ale samo otwarcie pudełka nie odbiera prawa do zwrotu¹.
• Termin odesłania. Kupujący ma 14 dni od odstąpienia na odesłanie towaru; liczy się data nadania¹.

Wyjątków jest czternaście i art. 38 ust. 1 wylicza je zamkniętą listą¹. Dla sprzedawcy własnego produktu praktyczne są trzy: towar nieprefabrykowany, wyprodukowany według specyfikacji kupującego albo służący jego zindywidualizowanym potrzebom (pkt 3); towar ulegający szybkiemu zepsuciu lub o krótkim terminie przydatności (pkt 4); towar w zapieczętowanym opakowaniu, którego po otwarciu nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub higienę (pkt 5).

Granica bywa cieńsza, niż się wydaje. Grawer z imieniem mieści się w pkt 3, bo powstaje na zamówienie konkretnej osoby. Kolor wybrany z listy dostępnej w karcie produktu — nie, bo to standardowy wariant magazynowy.

Jest jeszcze grupa kupujących, o której łatwo zapomnieć: osoba fizyczna prowadząca działalność, gdy zakup nie ma dla niej charakteru zawodowego, korzysta z przepisów o odstąpieniu i o niezgodności towaru tak jak konsument¹. Elektryk kupujący u Ciebie plecak jest w tej grupie; hurtownia kupująca ten sam plecak do odsprzedaży — nie.

Dwa lata odpowiedzialności za niezgodność towaru

Od 2023 roku konsument nie zgłasza już „rękojmi” w rozumieniu Kodeksu cywilnego, tylko brak zgodności towaru z umową według rozdziału 5a ustawy o prawach konsumenta. Zasada jest krótka: sprzedawca odpowiada za brak zgodności istniejący w chwili dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili¹.

Do tego dochodzi domniemanie, które przesuwa ciężar dowodu: brak zgodności ujawniony przed upływem dwóch lat uważa się za istniejący w chwili dostarczenia, dopóki nie udowodnisz czegoś innego¹. Kolejność uprawnień też jest ustawowa — najpierw naprawa albo wymiana, a dopiero potem obniżenie ceny lub odstąpienie¹.

Koszty naprawy lub wymiany — w tym opłaty pocztowe, przewóz, robocizna i materiały — ponosi sprzedawca, a towar odbiera od kupującego na swój koszt¹. To zdanie warto przepisać do regulaminu wprost, bo najczęstszy spór po pierwszym miesiącu sprzedaży dotyczy właśnie tego, kto płaci za przesyłkę reklamacyjną.

Polityka prywatności i zgoda na cookies

Polityka prywatności to nie „dokument o RODO”, tylko wykonanie art. 13: zestaw informacji, które podajesz w chwili zbierania danych. Rozporządzenie wylicza w ust. 1 tożsamość i dane kontaktowe administratora, dane inspektora ochrony danych (jeśli jest), cele i podstawę prawną przetwarzania, uzasadniony interes, odbiorców danych oraz przekazywanie poza Unię; w ust. 2 — okres przechowywania, prawa osoby, prawo cofnięcia zgody, prawo skargi do organu nadzorczego, informację o tym, czy podanie danych jest wymogiem, oraz zautomatyzowane podejmowanie decyzji⁴.

Najczęstsza luka w sklepie jednego produktu dotyczy odbiorców. Dane kupującego trafiają zawsze do co najmniej dwóch podmiotów spoza Twojej firmy: operatora płatności i przewoźnika. Jeśli włączasz wiadomości SMS albo mailing, dochodzi trzeci. Polityka, która o tym milczy, jest nieprawdziwa — a nie tylko niekompletna.

Drugi element to cookies i piksele. Prawo komunikacji elektronicznej pozwala przechowywać informacje w urządzeniu użytkownika albo uzyskiwać do nich dostęp pod warunkiem, że użytkownik został uprzednio poinformowany w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozumiały o celu oraz o możliwości ustawienia warunków — i po tej informacji wyraził zgodę⁵. Warunku nie stosuje się, gdy zapis jest konieczny do transmisji albo do dostarczenia usługi, której użytkownik zażądał⁵ — czyli koszyk działa bez pytania, a piksel reklamowy nie.

Sankcje po tej stronie są najwyższe z całego zestawienia: RODO przewiduje administracyjne kary pieniężne do 10 000 000 EUR albo 2 % całkowitego rocznego światowego obrotu, a za naruszenia z art. 83 ust. 5 — do 20 000 000 EUR albo 4 % obrotu, przy czym stosuje się kwotę wyższą⁴. Dla jednoosobowej działalności realnym punktem odniesienia jest nie górna granica, tylko to, że postępowanie zaczyna się zwykle od skargi jednego kupującego.

Pięć zdań, których w regulaminie być nie może

Kodeks cywilny mówi, że postanowienia nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą konsumenta, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki sprzecznie z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy³. Art. 385³ podaje 23 przykłady takich postanowień — od wyłączania odpowiedzialności po narzucanie niewłaściwego miejscowo sądu³.

Najlepszym zbiorem konkretów jest prowadzony przez UOKiK rejestr postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone: w dniu odczytu liczył 7463 klauzule, a wyszukiwanie frazy „sklep internetowy” zwraca 33 wpisy w branży handel elektroniczny⁷. Pięć z nich to zdania, które do dziś krążą po regulaminach:

1. „Sklep Internetowy zastrzega sobie prawo do zmiany niniejszego regulaminu.” — poz. 7109, wyrok XVII AmC 367/16, wpis 25.07.2018⁷. Odpowiada przykładowi z art. 385³ pkt 10: jednostronna zmiana umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie³.
2. „Sądem właściwym dla rozpatrywania ewentualnych sporów (…) jest Sąd właściwy dla siedziby (…)” — poz. 6808, wyrok XVII AmC 1169/16, wpis 31.01.2017⁷. To wprost pkt 23: narzucanie sądu, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy³.
3. „Sklep internetowy (…) nie ponosi odpowiedzialności za zamówienia złożone przez osoby trzecie wykorzystujące adres e-mail oraz hasło użytkownika naszego serwisu.” — poz. 6681, wyrok XVII AmC 850/16, wpis 24.11.2016⁷. Pkt 2: istotne ograniczenie odpowiedzialności za nienależyte wykonanie zobowiązania³.
4. „Zwracany (…) towar zostanie przyjęty przez sklep internetowy tylko wtedy, gdy będzie znajdować się w oryginalnym, nieuszkodzonym opakowaniu (…)” — poz. 6259, wyrok XVII AmC 27428/13, wpis 28.01.2016⁷. Warunek, którego ustawa nie zna: prawo odstąpienia nie zależy od stanu opakowania¹.
5. „Sklep internetowy (…) ponosi odpowiedzialność tylko i wyłącznie do kwoty zamówienia i nie odpowiada za szkody wynikłe z braku realizacji zamówienia lub jego nienależytej realizacji.” — poz. 5747, wyrok XVII AmC 23172/13, wpis 11.08.2014⁷. Znów pkt 2³.

Jedna rzecz w tym rejestrze zmieniła się w 2026 roku i warto ją znać. Wpisy miały rozszerzoną skuteczność — działały wobec wszystkich przedsiębiorców — ale przepisy przejściowe ograniczyły ją do 10 lat od 17 kwietnia 2016 roku, czyli do 17 kwietnia 2026⁹. Od 2016 roku o niedozwolonym charakterze postanowienia rozstrzyga decyzją Prezes UOKiK, a samo stosowanie takich postanowień jest zakazane wprost⁸. Rejestr przestał więc być listą zakazów obowiązujących z automatu, ale pozostał najlepszą dostępną listą błędów — i wciąż pokazuje, jak sąd czytał konkretne zdanie.

Sankcja jest po stronie UOKiK: za stosowanie niedozwolonych postanowień oraz za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów Prezes Urzędu może nałożyć karę do 10 % obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok nałożenia kary⁸.

Checklista 12 punktów przed pierwszym zamówieniem

Praktyczna wersja wszystkiego powyżej to lista, którą przechodzi się raz, przed uruchomieniem sprzedaży. Podzieliliśmy ją tak, jak wygląda praca na platformie sklepowej: część rzeczy to gotowy mechanizm, część to treść i decyzje, których nikt nie napisze za Ciebie.

Podział między platformą a sprzedawcą jest w każdej platformie podobny, bo wynika z ról, a nie z technologii. Platforma daje miejsce w Dokumentach i podstrony w stopce, edytor, formularz zwrotu online, pola na dane firmy, dokument sprzedaży z numeracją i integracje do włączenia. Sprzedawca uzupełnia treść regulaminu i polityki, dane firmy, terminy zwrotów i reklamacji, oznaczanie cen, zgody na cookies oraz prawa do publikowanych treści¹¹.

Warto zapamiętać jedno rozróżnienie z tego podziału: administratorem danych kupujących jesteś Ty, a platforma jest podmiotem przetwarzającym, który przetwarza je na Twoje polecenie — i to powierzenie ma własną podstawę w art. 28 RODO¹¹. Dlatego w polityce prywatności Twojego sklepu to Twoja firma stoi na górze, a nie nazwa platformy.

W Markarni ta warstwa domyka się razem ze sklepem: regulamin i polityka prywatności mają swoje miejsce w panelu i w stopce sklepu, dokument sprzedaży wystawia się automatem, a formularz zwrotu działa online — treść dokumentów i dane firmy uzupełniasz sam, bo to Ty jesteś sprzedawcą wobec kupującego¹¹. Sam sklep i te dokumenty powstają w jednej rozmowie z Agentem AI — wklej link do oferty, a pierwszy kierunek marki zobaczysz bez płacenia.

Najkrótsza wersja tego tekstu: cztery ustawy, dwa dokumenty w stopce, dwanaście punktów do odhaczenia. Zrobione raz przed pierwszym zamówieniem kosztuje jedno popołudnie; zrobione po pierwszej skardze kosztuje znacznie więcej.

Pytania, które padają najczęściej

Czy mogę wziąć regulamin z innego sklepu i zmienić nazwę?

To najczęstsze źródło kłopotów. Regulamin opisuje Twoje usługi, terminy i tryb reklamacji — w cudzym dokumencie te elementy dotyczą cudzej sprzedaży, a często zawiera on też klauzule uznane przez sąd za niedozwolone. Dodatkowo tekst regulaminu bywa utworem chronionym prawem autorskim. Napisz własny na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną i art. 12 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta.

Czy firma kupująca w moim sklepie też ma 14 dni na zwrot?

Nie każda. Prawo odstąpienia i przepisy o niezgodności towaru stosuje się do osoby fizycznej prowadzącej działalność, gdy z treści umowy wynika, że zakup nie ma dla niej charakteru zawodowego — art. 7aa ustawy o prawach konsumenta. Spółka albo zakup mieszczący się w przedmiocie działalności kupującego są poza tą ochroną. Obowiązki informacyjne z rozdziału 3 tej ustawy dotyczą tylko konsumentów.

Czy potrzebuję banera zgody, jeśli mam tylko analitykę?

Tak, jeżeli analityka zapisuje lub odczytuje informacje w urządzeniu użytkownika. Art. 399 Prawa komunikacji elektronicznej wymaga uprzedniej informacji i zgody; wyjątek obejmuje tylko to, co konieczne do transmisji albo do dostarczenia usługi żądanej przez użytkownika, czyli na przykład koszyk i sesję logowania. Skrypty analityczne i reklamowe uruchamiasz po zgodzie, nie przed nią.

Czy rejestr klauzul niedozwolonych UOKiK jeszcze obowiązuje?

Rozszerzona skuteczność wpisów wygasła 17 kwietnia 2026 roku — 10 lat od wejścia w życie przepisów przejściowych z 2015 roku. Od 2016 roku o niedozwolonym charakterze postanowienia rozstrzyga decyzją Prezes UOKiK, a stosowanie takich postanowień jest zakazane na podstawie art. 23a ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Rejestr nadal jest publiczny i wciąż najlepiej pokazuje, jakie zdania sąd uznał za wadliwe.

Co grozi za brak dokumentów albo złe zapisy w regulaminie?

Sankcje są rozdzielone między organy. Prezes UOKiK może nałożyć karę do 10 % obrotu za stosowanie niedozwolonych postanowień i za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Za brak informacji o najniższej cenie z 30 dni wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada karę do 20 000 zł, a przy trzech naruszeniach w 12 miesięcy — do 40 000 zł. Naruszenia ochrony danych mają własne widełki w art. 83 RODO.

Źródła i stan danych

1. Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1796) — art. 7aa, art. 12 ust. 1 (23 pozycje), art. 13, art. 27, art. 28, art. 33, art. 34, art. 38 ust. 1 (14 wyjątków), art. 43c, art. 43d, art. 43e (odczyt 10.09.2026)
2. Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1513) — art. 5 ust. 2 (dane usługodawcy), art. 8 ust. 1–3 (regulamin i jego obowiązkowe części) (odczyt 10.09.2026)
3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1061) — art. 385(1) § 1 (niedozwolone postanowienia umowne) oraz art. 385(3) (23 przykłady, w tym pkt 2, 10 i 23) (odczyt 10.09.2026)
4. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO), tekst skonsolidowany udostępniony przez Urząd Ochrony Danych Osobowych — art. 13 ust. 1 i 2 (obowiązek informacyjny), art. 28 (powierzenie), art. 83 ust. 4 i 5 (kary do 10 mln EUR albo 2 % i do 20 mln EUR albo 4 % obrotu) (odczyt 10.09.2026)
5. Ustawa z dnia 12 lipca 2024 r. — Prawo komunikacji elektronicznej (Dz.U. 2024 poz. 1221) — art. 398 (informacja handlowa za zgodą) i art. 399 (przechowywanie i dostęp do informacji w urządzeniu końcowym: uprzednia informacja, zgoda, wyjątki) (odczyt 10.09.2026)
6. Ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 168) — art. 4 ust. 2–4 (najniższa cena z 30 dni przed obniżką) i art. 6 (kara do 20 000 zł, przy trzech naruszeniach w 12 miesięcy do 40 000 zł) (odczyt 10.09.2026)
7. UOKiK — Rejestr postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone: 7463 klauzule; wyszukiwanie frazy „sklep internetowy” — 33 wpisy w branży handel elektroniczny, w tym pozycje 7109, 6808, 6681, 6259 i 5747 (odczyt 10.09.2026)
8. Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 594) — art. 23a (zakaz stosowania niedozwolonych postanowień), art. 23b (decyzja Prezesa UOKiK), art. 106 ust. 1 pkt 3a i 4 (kara do 10 % obrotu) (odczyt 10.09.2026)
9. Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015 poz. 1634) — art. 9 i art. 12: przepisy dotychczasowe dla wpisów w rejestrze nie dłużej niż 10 lat od wejścia w życie ustawy (17 kwietnia 2016 r.) (odczyt 10.09.2026)
10. Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 845) — art. 6 ust. 4 pkt 7 (informacja o weryfikacji opinii) oraz art. 7 pkt 25 i 26 (nieprawdziwe opinie i rekomendacje) (odczyt 10.09.2026)
11. Markarnia — warunki korzystania z platformy sklepowej: § 7 (obowiązki sprzedawcy: regulamin i polityka prywatności sklepu, procedura zwrotów, oznaczanie cen, zgody na cookies, prawa do treści) i § 8 (powierzenie danych kupujących, art. 28 RODO) (odczyt 10.09.2026)

Opublikowano: 10.09.2026Aktualizacja: 10.09.2026Stan danych: 10.09.2026